طنز

من معمولا از طنز به خزعبل میرم .

یعنی اینطوریه که همه به من میگم برو تو خندوانه شرکت کن چون جواب های به موقع صریح و عموما خنده داری میگم ولی این طنز در گفتگو شکل میگیره حتی اینکه یک نفر خاطره خوب تعریف میکنه هم شامل طناز بودن نیست اصولا من فکر میکنم ادم طناز گاهی با لبخندش طنزی رو ایجاد میکنه که نمیتونی توصیفش کنی باورش حتی برای خودم هم سخته که من به هیچ عنوان نمیتونم متن طنز بنویسم تمام واژه خنده دارو تیکه ها و جک هام موقع نوشتن فراموش میشن ادم جدی عبوس وناراحتی میشم که اگر در اوج نوشتن باشم وکسی حواسم وپرت کنه وحشی میشم به نظرم نوشتن یه کار کاملا جدیه یه معقوله کاملا جدی و نباید باهاش شوخی کرد ولی این حرف کاملا مزخرفه چون ادم هایی هستند که کاملا جدی طنز مینویسن و هر وقت باهاشون حرف بزنی به هیچ عنوان طنز کلامی نمیبینی ازشون ولی به شدت طنز رو خوب پردازش میکنن.

من ادم خوش خنده ای هستم ولی اصلا حس شادمانی ندارم یعنی شادی رو بازی میکنم میتونستم بازیگر بزرگی بشم اگر اون روز بعد از امتحان کتبی هنرستان هنر یه نفر بهم میگفت امتحان عملی هم وجود داره و من شرایط رو میپرسدم تا روزی که رفتم اونجا مثل بز کنف نشم .فکر کن از بین چند هزار نفر توی یه رخ داد مهم رتبه تک رقمی بیاری بعد بری با نیش باز که بهت بگن بفرما تو قبول شدی برو بازیگر شو و تو مواجه میشی با مردی اخمو که میگه امتحان عملی بفرما تو و روبرو بشی با چند تا بازیگر حرفه ای که ازت بخوان اتد بزنی از یه بچه 14 ساله اتد زدن میخوای؟انصافانست؟نتیجه کاملا معلومه ...واقعا هربار به بازی اون روز فکر میکنم از عصبانیت فقط به خودم فحش میدم افتضاح افتضاح افتضاح ...امروز ...جالا ...حتی نویسنده ی جدی ای هم نشدم قایم شدم لای ترس های بی خود و ترس از عدم پذیرش داستان هایی که عموما قابل چاپ نیستن و در واقعا بی پرده نویسی من به همین خاطره که در مواجه با نویسنده های جدی بگم کارای من قابل چاپ نیست...زرشک...من بلدم شسته و رفته بنویسم اما این کار و نمیکنم ...از قصد هم نمیکنم...

من کار های زیادی بلدم من ادم متفاوتی هستم ...اما هیچ کجای زندگی به کارم نیومد در نهایت شدم یه ادم معمولی که از دور شبیه ادم های متفاوتم ...تنها ارزوم اینه در ادامه عوض بشم و در نهایت

در نهایت متفاوت بمیرم لا اقل

#طنز#تفاوت#بیماری#بازیگری#تنها#داستان#چاپ#هنر#حرفه_ای