اخرش که چه؟

به این فکر میکنم که قرار تمام سال های اینده همینطوری باشه که الان هست : کار غذا سفر فیلم کتاب نوشتن ...برای بقیه مسلمافرق داره برای عضی ها کمتر وبرای بعضی ها بیشتره ولی در کل هیجان زندگیم به طرز وحشتناکی کم شده و این روز به روز فکرم وفرسوده میکنه .

اینده زود می اد و ما غافلگیر میشیم شاید بعد از هیجانات جوانی تنها چیزی که هیجان رو به روح ادم هدیه میکنه مرگ باشه

گاهی اونقدر احساس ارامش وسرخوشی میکنم که دلم میخواد تو همون لحظه همه چیز تموم بشه .پیشتر ها نگران خیلی چیز ها و خیلی ادم ها بودم ولی رفته رفته فهمیدم همه ی اون ها برای رسیدن به ارامش تلاش میکنند و اینکه من براشون نگران باشم هیچ کمک واقعی بهشون نمیکنه اون ها لذت ها و عذاب های خودشون رو دارن و رفته رفته ما رو فراموش میکنن مایی که جزو حاشیه های زندگیشون هستیم .

الان که نشستم و دارم راحت حرف هام ومیریزم بیرون توی ذهنم یه سری داستان دارم و یه بی تفاوتی نسبت به همه چیز که اخرش چی؟این اخرش چی پدر ادم و در میاره اینکه نمیدونی چی جواب خودت بدی/سفر میری و برمیگردی با خودت میگی اخرش چی/غذا میخوری و سیر میشی ومیگی اخرش چی/لذت میبری و لبریز میشی و میری تو خلسه و با خودت میگی اخرش چی؟ اخرش چی ؟ اخرش چی؟

ما هیچ وقت به اخرش نمیرسیم ولی خوش به حال اون نسلی از بشر که به اخرش میرسن ما یه بخش بسیار ناچیزاز تاریخ هستیم که در بلاتکلیفی کامل نیست میشیم و بهتر که هیچ نسلی از ما به جایی نرسه فرض که اگر من فرزندی داشته باشم در ده نسل بعد نابغه بشود چه کسی از من نام خواهد برد چه کسی میداند پدر بزرگ خیلی از ادم های بزرگ دنیا چه کسانی بوده اند که بخواهند ده نسل قبلش را بدانند اصلا مگر ان موقع مهم خواهد بود ...

اخر شب و سیری شکم مغز را به هذیان گویی وا میدارد ...

از روزگار جوانی هیچوقت دلم نمیخواست شب ها بخوابم حس میکنم عمرم را تلف میکند ولی گاهی خواب ها لذت بخش هستند اگر امید بیدار نشدن پشتشان باشد ...

اخرش چه ؟بالاخره که یک روز این پلک ها باز نمیشوند